به گزارش وب دا، کارشناس بهداشت روان معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشكي فسا ضمن بیان این مطلب گفت: بعضی از بچه ها پس از تولد و برخی دیگر، دررحم مادر انگشت می مکند. بسیاری از بچه ها، قبل از آنکه مکیدن انگشت مسئله ساز شود، آن را ترک می کنند. اما برای گروهی دیگر این عادت تا دوران کودکی و گاه بعداز آن ادامه پیدا می کند که می تواند به آنها آسیب برساند. مکیدن ادامه دار انگشت ، به دندان ها و حالت ظاهری آنها و سخن گفتن لطمه می زند.

فاطمه سادات رهنما افزود: يکي از دلايل اين مشکل مي تواند اضطراب کودک باشد، کودک مضطرب در هنگام ترس و در مواجهه با تعارضات با مکيدن انگشت به شکل ناخودآگاه به دوران آرامش خود در آغوش مادر و مکيدن شير پناه مي برد. ازطرف ديگر، گروهي از کودکان که زودترازموعد ازشيرگرفته شده اند نيز براي جبران رفلکس مکيدن پستان مادر، به مکيدن انگشت خود روي مي آورند.

وي گفت: ثابت شده که مکيدن انگشت، باعث آرامش کودک مي شود و به همين خاطر کودک اين رفتار را همچنان ادامه مي دهد. حوادث طبیعی مانند متولد شدن کودک جدید در خانواده و یا رفتن به یک مدرسه جدید ، می تواند بر شدت مکیدن انگشت بیافزاید.

رهنما با بيان اينكه هرچه سن بالاتر می رود، استرس ها بیشتر می شوند، اظهار داشت: وابستگی به مکیدن انگشت نیز افزایش می یابد.

کارشناس بهداشت روان معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشكي فسا گفت: به نظر مي رسد مکیدن انگشت در دخترها شایع تر از پسرهاست.

به گفته وي مکیدن انگشت اغلب زمانی شروع می شود که کودک از کودک دیگری که انگشت می مکد تقلید می کند. از آنجائی که بسیاری از بچه ها به مهدکودک و کودکستان فرستاده می شوند، به سادگی می توان متوجه شد که چگونه سایر بچه ها ممکن است از بچه های دیگرتقلید کنند. با اضافه شدن کودک جدید به جمع خانواده ممکن است بسیاری از بچه های بزرگ تر هم تحریک شوند چنین کاری بکنند، علتش این است که می خواهند به همان اندازه که به نوزاد توجه می شود ، به آنها نیز توجه گردد.

فاطمه سادات رهنما در ادامه راهبردهای مقابله با انگشت مکیدن را برشمرد و گفت: اگر شرایط استرس زا در محیط کودک وجود دارد، آن شرایط برطرف شود.برای کودکان خردسال، توجه او را به یک محرک قوی جلب کنیم.

وي جایگزین کردن یک رفتار جدید، مثل بازی با خمیر و یا تسبیح دستگرفتن، نقاشی، رنگ آمیزی، پازل درست کردن ، لاک زدن و انجام مانیکور برای دختران و سایر فعالیت هائی از این قبیل را ازجمله راهبردهاي مقابله با انگشت مكيدن دانست و افزود: در این حالت هدف این است که دست کودک مشغول یک فعالیت باشد.

كارشناس بهداشت روان در خصوص شکل دهی زمانی گفت: در این مورد زمان را کنترل می کنیم. مثلاً کودکی که موقع خواب ۳۰ دقیقه انگشتش را مک می زند ابتدا ۵ دقیقه دستش را کنترل می کنیم. بعد که ۲۵ دقیقه عادت کرد زمان را ۲۰ دقیقه تعیین می کنیم یعنی هر مرحله را که با موفقیت گذراند ۵ دقیقه کم می کنیم.

رهنما بيان داشت: خود آگاهی را به کودک بیاموزید، از مقایسه استفاده کنید با استفاده از آینه کودک را به آگاهی از وضعیت ظاهری اش تشویق کنید، فهرستی از زمانها و مکان هائی که متوجه ناخن جویدن کودک می شوید، تهیه کنید.

وي استفاده از سایر روش های تغییر رفتار مثل خاموشی ـ تقویت رفتار مغایر ـ محروم کردن از تقویت مثبت، جریمه کردن، جبران را از ديگر راهبردها دانست و افزود: روش یادآوری که برای درمان کودکانی که همکاری لازم را دارند و خودشان تمایل به ترک عادت مذکور را دارند، مناسب است. در این روش می ‌توان یک نوار چسب ضد آب، روی انگشت شصت کودک چسباند تا به کودک یاد‌آوری کند که انگشت خود را داخل دهان نبرد.